Geçip karşımda dursan,
hem bağırsan hem de kızsan.
Beni kaleş ile vursan,
yine senin derdindeyim
yine senin derdindeyim.
Bu sözleri Ahmet Kaya’dan dinleyince kötü oluyor, kötü oluyorum.
Ben Beni
Seyyah Oldum Pazar Pazar Dolaştım
Bir Tüccara Satamadım Ben Beni
Koyun Oldum Kuzum İle Meleştim
Bir Sürüye Katamadım Ben Beni
Ben Beni, Kendimi, Canımı, Özümü
Dostlar Beni Bir Kazana Koydular
40 Yıl Yandım Daha Çiğsin Dediler
Ölçeğimi Gram Gram Yediler
Bir Kantarda Tartamadım Ben Beni
Ben Beni, Kendimi, Canımı, Özümü
Deli Gönlüm Aktı Gitti Engine
Çok Boyandım Çok Çiçekler Rengine
Bir Mahzuni Demiş Oldum Kendime
Olmaz Olsun Atamadım Ben Beni
Ben Beni, Kendimi, Canımı, Özümü
Aşık Mahzuni Şerif
HASRET
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Yüz yıldır bekliyor beni
bir şehirde bir kadın.
Aynı daldaydık, aynı daldaydık.
Aynı daldan düşüp ayrıldık.
Aramızda yüz yıllık zaman,
yol yüz yıllık.
Yüz yıldır alacakaranlıkta
koşuyorum ardından.
NAZIM HİKMET
6 Temmuz 1959
Sen Benim Hiçbir Şeyimsin
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yazdıklarımdan çok daha az
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varlığın yokluğun anlaşılmaz
Galiba eski liman üzerindesin
Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak
Dudaklarınla cama çizdiğin
En fazla sonbahar otellerinde
Üniversiteli bir kız uykusu bulmak
Yalnızlığı öldüresiye çirkin
Sabaha karşı öldüresiye korkak
Kulağı çabucak telefon zillerinde
Sen benim hiçbir şeyimsin
Hiçbir sevişmek yaşamışlığım
Henüz boş bir roman sahifesinde
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Ne çok çığlıkların silemediği
Zaten yok bir tren penceresinde
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Uykumun arasında çağırdığım
Çocukluk sesinle ağlayarak
Sen benim hiçbir şeyimsin.
Attilâ İlhan
